Marziale 10.35
Omnes Sulpiciam legant puellae,
Uni quae cupiunt viro placere;
Omnes Sulpiciam legant mariti,
Uni qui cupiunt placere nuptae.
Non haec Colchidos adserit furorem 5
Diri prandia nec refert Thyestae;
Scyllam, Byblida nec fuisse credit:
Sed castos docet et pios amores,
Lusus, delicias facetiasque.
Cuius carmina qui bene aestimarit, 10
Nullam dixerit esse nequiorem,
Nullam dixerit esse sanctiorem.
Tales Egeriae iocos fuisse
Udo crediderim Numae sub antro.
Hac condiscipula vel hac magistra 15
Esses doctior et pudica, Sappho:
Sed tecum pariter simulque visam
Durus Sulpiciam Phaon amaret.
Frustra: namque ea nec Tonantis uxor
Nec Bacchi nec Apollinis puella 20
Erepto sibi viveret Caleno.
Marziale 10.38
O molles tibi quindecim, Calene,
Quos cum Sulpicia tua iugales
Indulsit deus et peregit annos!
O nox omnis et hora, quae notata est
Caris litoris Indici lapillis! 5
O quae proelia, quas utrimque pugnas
Felix lectulus et lucerna vidit
Nimbis ebria Nicerotianis!
Vixisti tribus, o Calene, lustris:
Aetas haec tibi tota conputatur 10
Et solos numeras dies mariti.
Ex illis tibi si diu rogatam
Lucem redderet Atropos vel unam,
Malles, quam Pyliam quater senectam.
Sulpiciae Conquestio 67-68
nam laureta Numae fontisque habitamus eosdem
et comite Egeria ridemus inania coepta.
Marziale 7.69.5-10
vivet opus quodcumque per has emiserit aures;
tam non femineum nec populare sapit.
Non tua Pantaenis nimium se praeferat illis,
quamvis Pierio sit bene nota choro.
carmina fingentem Sappho laudabat amatrix:
castior haec et non doctior illa fuit.
Properzio 2.15.1-4
O me felicem! o nox mihi candida! et o tu
lectule deliciis facte beate meis!
quam multa apposita narramus verba lucerna,
quantaque sublato lumine rixa fuit!
Prop. 2.15.37-40
Quod mihi si interdum talis concedere noctes
illa velit, vitae longus et annus erit.
Si dabit et multas, fiam immortalis in illis:
nocte una quivis vel deus esse potest.
Ausonio p. 139 Green
‘Lasciva est nobis pagina, vita proba’, ut Martialis dicit [1.4.8]. Meminerint autem, quippe eruditi, probissimo viro Plinio in poematiis lasciviam, in moribus constitisse censuram, prurire opusculum Sulpiciae, frontem caperrare’.
Sidonio Apollinare Carmina 9.259-64
Non Gaetulicus hic tibi legetur,
non Marsus, Pedo, Silius, Tibullus,
non quod Sulpiciae iocus Thaliae
scripsit blandiloquum suo Caleno,
non Persi rigor aut lepos Properti,
sed nec centimeter Terentianus.
Fulgenzio Myth. 1, pp. 3-4 Helm
Neque enim illas Eroidarum arbitreris lucerna meis praesules libris, quibus aut Sulpicillae procacitas aut Psices curiositas declarata est.
Fulgenzio, Myth. 1, pp. 12-13 Helm
Nescis, inquit (sc. Calliope), Fulgenti, rudis accola Pieridum, quantum Satyram matronae formident; licet mulierum verbialibus undis et causidici cedant nec grammatici muttiant, rhetor taceat et clamorem praeco conpescat, sola est quae modum inponit furentibus, licet Petroniana subit Albucia. Hac etenim alludente et Plautinae Saureae dominatus obdormit et Sulpicillae Ausonianae loquacitas deperit Sallustianaeque Semproniae quamvis praesens sit Catilina melos cantandi raucescit’.
Giovenale Satire 6.535-38
Ille petit veniam, quotiens non abstinet uxor
concubitu sacris observandisque diebus
magnaque debetur violato poena cadurco
et movisse caput visa est argentea serpens.
‘Probus Vallae’ a Iuv. 6.537
membrum mulieris (inquit Probus) intelligitur, cum sit membri muliebris velamen. Vel, ut alii, est instita, qua lectus intenditur, unde ait Sulpicia:
si me cadurci restitutis fasciis
nudam Caleno concubantem proferat.
Apparato critico (da Courtney (1993) 361 e Blänsdorf (1995)):
Sulpicia: si me Bücheler: Sulpicius ne Valla: Sulpicia ne me Pithoeus| cadurcis codd.: cadurci T. Muncker ad Fulgent. I p. 598 (1681): cadurcus D. A. Russell: cadurcum Waterhouse | destitutam Pithoeus: dissolutis Bücheler, Baehrens | 2 nudum Caleno concubentem Valla, corr. Pithoeus | consubantem Cazzaniga (1967) | proferas Muncker